Dlaczego OK jest dla waszych dzieci ok?


Cele spotkania:
zaprezentowanie idei OK
zapoznanie rodziców z elementami OK
ćwiczenia warsztatowe – nacobezu i IZ
omówienie form kontaktu szkoły z rodzicami

1. Powitanie, przedstawienie celu spotkania – zapoznanie z innymi formami oceniania, które pomogą uczniom rozwijać się i osiągać lepsze efekty. Ponieważ nauczyciele wcześniej przeszli kilkugodzinne szkolenie na ten temat – poruszenie najistotniejszych zagadnień i informacja o elementach najbardziej widocznych z punktu widzenia rodzica.

2. Ćwiczenie o ocenianiu bez znajomości nacobezu – rozdanie kartek i kredek.
Nauczyciel poleca każdemu uczestnikowi narysować obrazek kojarzący się ze szkołą (czas: 5 minut) Zbiera i ocenia prace, stosując własne kryteria, np. rysunek w kolorystyce zieleni – 5, rysunek czarno-biały – 1. Rozdaje prace autorom i, po wysłuchaniu komentarzy, omawia istotę nacobezu – zależy nam, by uczeń wiedział, czego się od niego wymaga; chcemy, by uczył się świadomie, a rodzic mógł mu w tym pomóc.

3. Ćwiczenie z pracą ocenioną stopniem (przygotowaną wcześniej).
Prowadzący rozdaje rodzicom prace. Rodzice wcielają się w sytuację, gdy dziecko przynosi do domu pracę, którą musi poprawić. Prosi rodzica o pomoc. Czas: 5 minut. Prowadzący docenia, jeśli komuś udało się wywiązać z zadania.
Następnie daje do listu nacobezu oraz IZ i ponownie prosi Rodziców o pomoc dziecku. Czas: 5 minut. IZ składa się zawsze z tych samych elementów – przede wszystkim doceniamy osiągnięcia dziecka, potem wskazujemy błędy i wskazujemy, w jaki sposób poprawić pracę i pracować dalej. Taka forma oceny – bez stopnia – pomaga uczniowi w bezpiecznej atmosferze zobaczyć, co już potrafi, a czego jeszcze musi się nauczyć. Następnym etapem będzie wystawienie oceny – wcześniej jednak uczeń ma szansę nadrobić zaległości.
Nauczyciel pyta rodziców, jakie widzą korzyści w IZ, np. mogą ją podpisywać, pisać do niej komentarz, oceniać, czy widzą jakąś oprawę. Warto zachęcić rodziców, by korzystali z zasad IZ również w formułowaniu innych uwag kierowanych do dzieci w domu.
Podsumowanie ćwiczenia.

4. Przedstawienie innych elementów OK – krótka prezentacja.

5. Dyskusja. Mogą paść bardzo różnorodne pytania – o korzyści i elementy najtrudniejsze dla dziecka, możliwe formy pomocy ze strony szkoły i rodziców itp.

6. Jeśli wystarczy czasu, można przeprowadzić doświadczenie z technikami zadawania pytań. Realizację tego punktu warto uzależnić od nastroju rodziców, chęci do pracy itp.

Bernadetta Czerkawska