1. Czy OK jest systemem oceniania?

Odpowiedź: Główne nieporozumienie dotyczące OK jest związane z jego nazwą, w której jest „oceniania”. Sugeruje ona, że jest to system oceniania. A OK to sposób/metoda/ idea nauczania, gdzie ocenianie ma też swoje miejsce, ale nie główne. Ten sam problem jest na całym świecie, gdyż formative assessment – angielska forma oceniania kształtującego , ma w nazwie assessment. William Dylan zaproszony przez nas do Polski brytyjski ekspert OK powiedział nam, że w świecie odchodzi się od tej nazwy na rzecz - Assessment for learning. Też ma w sobie ocenianie, ale kluczowe jest jednak - learning.

 OK to zasady dobrego nauczania, które wykorzystują nauczyciele na co dzień w swojej pracy. 
 

2. Czy można samotnie stosować OK w szkole?

OdpowiedźJest możliwe stosowanie OK tylko w jednej klasie i przez jednego nauczyciela. OK nie kłoci się z systemem nauczania. Zasady dobrego nauczania, które „głosi” OK są w każdym nauczycielu. Proponuję zobaczyć, co jest możliwe w Pana szkole i klasie i wybrać te elementy, które nie zaburzają wspólnej pracy Rady Pedagogicznej. Warto poinformować dyrektora i innych nauczycieli o swoim postanowieniu. Jeśli próba się uda, to można dodawać następne elementy i obserwować, czy OK pomaga uczniom się uczyć. Pierwsze elementy OK, takie jak: praca z celami i kryteriami sukcesu, nie wymagają żadnych przygotowań. W sumie każdy uczeń powinien wiedzieć po co i czego ma się nauczyć! Jednak dobrze jest powiedzieć uczniom, że będą zawsze o tym informowani, wtedy będą bardziej świadomie podchodzić do własnego uczenia się. Problem może zacząć się przy stosowaniu informacji zwrotnej zamiast oceny sumującej wyrażonej stopniem. O tym należy poinformować zarówno uczniów, jak i ich rodziców.

Jednak z własnego doświadczenia wiem, że samotne stosowanie OK napotyka na trudności. Warto zachęcić zespół nauczycieli np. uczący jedną klasę do wspólnego stasowania OK.

3. Jak stosować OK w nauczaniu wczesnoszkolnym?

Odpowiedź: Kilka wskazówek:

  • Nie ma obowiązku podawania celów lekcji do każdej lekcji, a już szczególnie w klasach początkowych. To zależy od nauczyciela. Nauczyciel może podać cele np. do tematu, więc może to być cel na kilka dni lub osobno do edukacji polonistycznej, a osobno do matematycznej. Nie należy podawać celów na początku roku do całego roku, gdyż dzieci nie mają wtedy szans z nich skorzystać.
  • Cele w klasach I-III wyrażone powinny być prostym językiem. Warto, aby były wywieszone na tablicy, aby można było o nich w trakcie lekcji przypominać.
  • Można razem z dziećmi określać cele, pytaniem pomocniczym może być: „Jak myślicie, co nas dzisiaj czeka?”
  • Kryterium sukcesu powinny być tak określone, aby dziecko samo mogło po lekcji sprawdzić, czy cel osiągnęło.
  • Jeśli uczniowie nie potrafią jeszcze czytać, informacja zwrotna do ich pracy może być  przekazywana umownymi znakami, a sam jej tekst może być kierowany do rodzica, który przeczyta i przedyskutuje z dzieckiem treść informacji zwrotnej.  Informacja zwrotna może być też przekazywana ustnie.
  • W klasach I – III można w polskim systemie w ogóle odejść od wystawiania stopni i OK jest tego zwolennikiem.
  • W klasach I – III szczególnie ważna jest współpraca z rodzicami. Mogą oni być nieocenioną pomocą dla nauczyciela.

 

Reszta elementów oceniania kształtującego, takich jak ocena koleżeńska czy samoocena powinny być wprowadzona stopniowo i poprzedzone przygotowaniem uczniów do ich stosowania.